ใครที่เคย...สบตา.....ใครที่ฉันเฝ้ารอ.....
ที่ทำให้โลกเปลี่ยน..ให้ดีได้ทุกวันใครคนที่ฉันนั้นเชื่อเธอทุกสิ่ง....
เธอจะเดินกลับมา...เพื่อบอกกับฉันว่า..ไป....
และจะไม่รั้งเธอ....เพราะฉันเข้าใจ ....และเพราะรักเธอมากกว่านั้น.....

จะเชื่อฟังไม่ยอมไม่มองหันไป....ก็จะยอมเข้าใจเธอทั้งน้ำตา....
ไม่อาจดึงเธอไว้เมื่อเธอต้องไปไกลสุดฟ้า....อยากฝืนดวงชะตาแต่เข้าใจ....
เพราะฉันรักเธอ.....

ยังจำเส้นแบ่งนั้น....ที่ฉันให้สัญญา.....
จะไม่ข้ามไป...จะรอถึงเวลา...ที่เธอพร้อมข้ามมาอีกครั้ง....
ฉันจะทำอย่างไร...เมื่อใจมันเริ่มสั่นไหว....
ก็ฉันรู้ดี ว่าเธอต้องไป ในคราวนี้เป็นครั้งสุดท้าย...

อยากกอดเธออีกครั้งแค่ฟังเสียงใจ.....
แต่ว่าเธอสั่งไว้ไม่ให้หันมา.....ไม่อยากเจอวันนี้ที่เราไกลกันสุดฟ้า...
แต่ฝืนดวงชะตาไปไม่ได้....
จะเชื่อฟังไม่ยอมไม่มองหันไป ก็จะยอมเข้าใจเธอทั้งน้ำตา
ไม่อาจดึงเธอไว้เมื่อเธอต้องไปไกลสุดฟ้า....อยากฝืนดวงชะตาแต่เข้าใจ
เพราะฉันรักเธอ.....